Efenim perşembe günü (yani 26 Aralık sanırım) ben kafede kimi gördüüüüüüm?
Peki ben kafede kimle konuştuuuuuuum??
Çalıştığım kafenin müdavimleri arasında Ozan Güven haricinde =P sempati besleyebileceğim kimse yok. (iclal aydın? Demet Akalın? Ebru Akel? Teşekkürleeeeer, ben almıım.) Bu nedenle Ülkü Duru'yu karşımda görünce dibim düştü, elim ayağıma dolandı, gözlerimi diktim ve şaşkınlıkla o bana bakana kadar ayırmadım. Süpeeerdi.
Zira şu sıralar part-time garson mu? Amaaan... diyorlar gibi. Sürekli çalışanlar sürekli dinleniyorlar da =) Şimdi güldüğüme bakmayınız, o iğrenç kalabalıkta 5 saat boyunca bi kez bile oturmamak beş dakka bile oturmamak nasıl acayip bişi anlatamam. Hadi kimse oturmasa anlayacağım yarı kölelik şartları evet sermaye emek ilişkisi diyeceğim ama böylesi en beteri. Ooooh en kalabalık zamanda hanımlar sigaraya çıkmışlar. Hani sigara da içmeyen biri olarak yemek molam haricinde oturmadığım günler çok. Arada soruyor şefler, ama arada yani. Hani biri dese bi günde üç defa dese ve herkes 3 defa gitse tamaaaam. Ama böylesi çok kötü be. Sinir bozuyor. Sigara içmediğim için madurum atam.
Bir de ev değiştiriyorum. Evin içindeki gürültü oranı kimsenin birbirine sınavın var mı ya evde ödev yapıcak mısın filan diye sormaya lüzum görmemesinden beni sinir krizine sokacak ve duvarları yumruklatacak kadar artıyor. Yan odada 8 kişi partide, ben 8 saat ayakta durmanın üzerine 2 saat uyuyup sınava çalışma derdinde. Ben yemek yapmak isterken mutfagı bok götürüyor, ben banyo yapacakken el havlumun kullanıldıgını fark edyorum (obsesifler fark eder) ayrıca küvet pislikten geçilmiyor oluyor, yahu çok acayip fırça kültürü bile yok sanki falan filan. Ben başka bi ev buldum. Delicesine pahalı fekat umuyorum ki final dönemimde huzura erebileceğim bi yer olacak. Şimdi de depoziti vermeyiz sen istedin gitmeyi saten senin yüzünden fazla para vercez muhabbetiyle karşı karşıya ve cinnet getirmenin eşiğindeym. En küçük odayı da beraber ve ucuza eve çıkalım diye kabul etmem hataymış gibi konuştu kızlardan biri. Korkunç. Bütün gün onu da düşündüm. Suratım asık. Şimdi kızlar yine acayip konusurlarsa (Yani hiç kavga etmemişiz ben birden ayrılıyormusum ya yani bu rahatsızlıgımdan degil daha rahat bi yer bulmamdanmış dediler, nası yani kavga mı çıkarmalıydım ben kavga çıkmasın diye ayrılıyorum dedim kendime.) deliricem.
Dünya ve ben köprüdeki iki keçi gibiyiz.
İnsanlar iğrenç ve hayat boktan tabi ki.
Sebecaaan geri döndü, çok yorgunum inemeyeceğim sen gel dedm. Yine gelmedi. Yemek yapıyormuş. Oturdum ağladım Bebek'e inen merdivenlerden birinde.
İnatlaşmak istemiyorum yahu dünya.
***
Dün İyi Seneler Londra'ya gittik ablamla. Sinemada tel. çaldı, kızlardan biri filmin nerde oynadıgını soruyor. Güldüm =) Benden bi sonraki seansa da o gitti.
Film deli bişi. Çok hastalıklı yahu. Bazen boş ve kısa kelimeler uzun zaman kapsadılar ona fffladım, bir de bişi daha var tabi. AMA YAHU ANLATAMAM GİDİP İZLEYİN.
daanossun.
6 saat önce
